در نثر خویش قلمم را به جا می گذارم
در راه معاش ،هویتم را
در سوگ روحم هر روز بنشسته ام
از میان ببردند زلالیش را
در این تلاطم،رهایی کجاست؟
در کجا خواهم نهاد،خویشتنم را
چاره چیست جز پیمودن این راه
تا که بازیابم آرامشم را
شهداد
بهار ۱۳۸۷

نوشته شده در شنبه ششم مهر 1387ساعت 16:27  توسط شهداد
|